“U heeft een auto gewonnen” of “Grote kans om miljonair te worden!” De Consumentenautoriteit heeft de afgelopen tijd driehonderd klachten ontvangen over misleidende loterijen en prijzenfestivals.

De klachten van consumenten kwamen binnen bij een speciaal meldpunt dat in maart werd ingesteld in combinatie met de campagne “Als het te mooi lijkt om waar te zijn, dan is het niet waar”. Dat heeft de Consumentenautoriteit (toezichthouder op consumentenrecht en eerlijke handel) dinsdag bekendgemaakt.

Gedupeerden klaagden vooral over zogenoemde prijzenfestivals die een prijs in het vooruitzicht stelden, maar waarvoor eerst een product besteld moest worden. Ook voelden mensen zich misleid door bedrijven die zeiden dat ze een prijs in een loterij hadden gewonnen, maar dat ze dan eerst een geldbedrag moesten overmaken.

Nog nooit zijn er in Nederland zoveel reclamefolders verspreid als in het onderzoeksjaar 2003/2004: 11,5 miljard exemplaren. Per huishouden komt dat wekelijks neer op 28,8 stuks; 11 procent meer dan in het jaar ervoor. Dat blijkt uit cijfers van marktonderzoeker Veldkamp.Van al die folders die in de brievenbus ploften, werd 36 procent ook daadwerkelijk gelezen. Ruim 800 consumenten kozen de folder van drogisterijketen Kruidvat tot beste.

Deze kreeg gisteren tijdens een congres in Amsterdam over reclamedrukwerk “De Gouden deurmat”. De Kruidvat-folder wordt door 73 procent van de ontvangers bekeken. Hema en Gamma eindigden als tweede en derde.

De folder die slechts 7 (!) procent aandacht krijgt en dus door 93 procent direct wordt weggemikt, is die van de financiële adviesgroep Gelink. Gelink eindigde op de eerste plaats in de Flop top-10. ,,Het zegt ons niks”", luidt de reactie van Gelink. ,,Folders van de Hema vergelijken met die van ons: het zijn appels en peren. Heel raar. Misschien is voor financiële folders 7 procent wel veel. Wij krijgen er tenminste behoorlijk respons op.”"

Cees van Rooy van Veldkamp noemt de volumestijging van de foldermarkt “het meest opmerkelijk”. ,,En ondanks dat we meer in de bus krijgen, blijft het bereik - dat wat gelezen wordt - meegroeien.”" Duidelijk is dat consumenten door de recessie de folders nog beter bestuderen dan ze al deden.

Lees het hele artikel »

Bedrijven die bang zijn dat luisteraars naar de radio wegzappen als de reclame begint, hebben een nieuw middel om hun doelgroep te beluisteren. Sony Music biedt bedrijven de mogelijkheid om hun merknaam in de liedjes zelf te laten noemen.Dat blijkt uit een vertrouwelijk memo van een van de grootste platenmaatschappijen ter wereld. Tegen een vergoeding is het bedrijf bereid merknamen op te nemen in de nieuwe single van het jongensgroepje B2K dat in de VS erg populair is.
Het aanbod wordt waarschijnlijk binnenkort uitgebreid naar de meeste andere artiesten bij het label. Sony hoopt hiermee iets goed te maken van de teruglopende inkomsten uit de verkoop van cd”s. Voorbeeld van het effect van reclame in de muziek is de (onbetaalde) zin “Pass the Courvaisier” in een nummer van Busta Rhymes dat voor een enorme omzetstijging zorgde.

Dankzij het programma van Jack Spijkerman weet heel Nederland dat de televisiespot van “Double A paper” een regelrechte kopie is van een Japanse spot van LU.
Het filpje over een jongen die zich rot schrikt van een meisje in hurkzit op een kopieerapparaat was oorspronkelijk reclame voor een chocolade-snack.

Voor wie niet weet waar het over gaat, kun je hier de filmpjes vergelijken:

mikado   double aHet Kopspijkers-item is voor het betreffende reclamebureau (PPGH/JWT) een regelrechte ramp: het bureau stuurde maandag meteen een uitlegbrief naar zijn klanten, waaronder ABN Amro, BMW en Grolsch.

Uiteraard vindt opdrachtgever Karl Hormann de publiciteit erg prettig; op ons forum breekt-ie nog wel een lans voor PPGH/JWT.

De Nederlander is gek op lingerie. Ondanks de recessie is de aankoop van zogenaamde bodyfashion vergeleken met vorig jaar met vier procent gestegen . In totaal hebben we voor 871 miljoen euro besteed aan slipjes, beha

Het College van Beroep van de Reclame Code Commissie heeft de adverteerder op het reclamebord langs de A4 (Den Haag-Amsterdam) bij Roelofarendsveen gesommeerd dit bord te verwijderen. Dit maakte een woordvoerster van het college dinsdag bekend. Stichting Schreeuw om Leven maakte er bezwaar tegen dat een dergelijke grote en uitdagende porno-uiting tegenwoordig als algemeen aanvaardbaar wordt beschouwd.
Op het grote bord staan twee blote vrouwen afgebeeld en de tekst “Wil je weten hoe ik rij?”. Het gaat om reclame voor een sekslijn. Het College meent dat de reclameuiting zodanig schokkend is dat voor het gemiddelde publiek de grenzen van wat in het kader van de goede smaak en het fatsoen maatschappelijk gewenst is bij de aanprijzing van een erotische dienst, zijn overschreden.

Het College verwerpt daarmee de uitspraak van de Reclame Code Commissie die meende dat het reclamebord kon blijven staan. Volgens de woordvoerster van het College is de uitspraak een aanbeveling en heeft het geen dwangmiddelen achter de hand. “Maar als een adverteerder deze niet opvolgt en er opnieuw klachten volgen, kunnen wij nog een openbare aanbeveling publiceren.”

H. Sels van reclamebedrijf Tele-Info dat verantwoordelijk is voor het bord zegt het College van Beroep een briefje te hebben gestuurd met de vraag of de reclameuiting tot het eind dit jaar mag blijven staan (zolang loopt het contract). Als dat niet mag, zegt Sels het bord zo te veranderen dat het wel voldoet aan de eisen.

Datum 24 september 2002

verder lezen

Staatssecretaris Van Gennip (Economische Zaken) zegt toe dat er een toezichthouder komt om misleidende reclame en oneerlijke concurrentie tegen te gaan.

Van Gennip kondigde maandag aan dat ze samen met minister Donner gaat werken aan nieuwe wetgeving en dat de toezichthouder ,,in de nazomer van 2006″” zou kunnen beginnen.

Al sinds 1998, toen de kartelwaakhond NMa begon, wordt aangedrongen op een publieke toezichthouder. Het duurde tot het kabinet Balkenende-2 voor er werk van werd gemaakt. De meeste andere Europese landen hebben al een publieke toezichthouder. Europese regels schrijven voor dat die er in ieder geval moet zijn voor grensoverschrijdende klachten, bijvoorbeeld over praktijken op internet.

Van Gennip wil er nu eerst alles aan doen om meer bedrijfstakken zelf over te laten gaan tot een geschillenregeling met een commissie waar consumenten met hun klachten terecht kunnen. Ook moeten bestaande commissies beter gaan functioneren en moet de consument beter zijn weg weten te vinden naar de commissies.

Er is een ,,lappendeken”" aan instanties, aldus Van Gennip. Zo zijn er in de telecomsector elf organisaties. Bij de nieuwe toezichthouder moet ook een loket komen dat de klanten met individuele klachten verwijst.

Daarnaast krijgt de toezichthouder ook een rol bij meer algemene of wel ,,collectieve”" klachten. Nederlandse klagen vooral over illegale loterijen, geld-terug-acties, misleidende informatie bij vliegreizen en agressieve werving.

De consument heeft geen hoge dunk van reclame. Reclame werkt prijsverhogend, is misleidend, niet echt leuk, geeft geen betrouwbare informatie en er is vooral teveel van, zo blijkt uit een grootschalig onderzoek onder duizend consumenten van vakblad Adformatie ter gelegenheid van haar dertigjarig bestaan.
In het onderzoek kregen de respondenten onder meer stellingen over reclame voorgelegd, die deels ook vijf jaar geleden werden gebruikt. De houding van de Nederlander ten aanzien van reclame is alleen maar negatiever geworden, zo blijkt. Zo haalt de stelling “reclame verhoogt de prijs van artikelen” een bijna tweemaal zo hoge saldoscore (het aantal mensen dat het eens is met de stelling minus het aantal oneens-stemmers) als in 1998.

Ook de reacties op de nieuwe stelling “reclame overdrijft maar liegt niet”, zijn weinig rooskleurig: een meerderheid onderschrijft deze uitspraak niet. “Jokkende” reclame staat, samen met ongevraagde en programmaonderbrekende reclame, dan ook bovenaan in de toptien van (spontaan genoemde) ergernissen. Het hoge volume van (tv-)reclame scoort hier trouwens ook hoog.

Reclame waar de Nederlandse consument moeite mee heeft zijn, naast de gebruikelijke telemarketing, reclame via sms, e-mail en internet.
Reclame die de consument het liefst verboden zou zien, is reclame voor gokproducten (casino”s) en reclame die zicht richt op kinderen tot zes jaar. Het onderzoek kent nog wel een bescheiden pluspuntje: het persoonlijk nut dat men van reclame heeft beoordeelt men het milde rapportcijfer 5,5. In “98 was dat 5,3.

Roken is ongezond. Daarom is reclame voor sigaretten en tabak
verboden. Dat staat in een nieuwe wet. Die gaat in vanaf 1999.
De makers van sigaretten zijn boos. Maar ook mensen uit de muziek en de
sport zijn niet tevreden. Vooral de autosport krijgt problemen door
de wet.

Er waren al strenge regels voor reclame voor sigaretten. In de
reclame mochten geen rokende mensen voorkomen. Enkel het pakje en de
naam mochten getoond worden. Op de reclame moest staan dat roken ongezond is. Dat moet ook op elk pakje sigaretten staan.
De nieuwe wet is nog strenger. Reclame mag enkel nog in de winkels met sigaretten. Grote borden met reclame voor sigaretten mogen niet
meer. Ook op TV en in de kranten is reclame verboden. Merken van
sigaretten mogen ook geen kleding en andere dingen meer maken met hun naam op. Nu bestaan er bijvoorbeeld schoenen van Camel of kleding van Marlboro.

Merken van sigaretten mogen ook geen geld meer geven voor festivals of sport. Dat gebeurt nu veel in de autosport. “De nieuwe wet is het einde van de autosport,” aldus de organisatoren.